....φανταστικό, εύγε "μακηαθ", ακόμα κάνουν το ίδιο στα μέρη μου σε πέισμα των...ΕΚΑΜ, μσζί με το σκορδο και τη ρίγανη στα μπουτάκια στις χαρακιές, χονδρό αλάτι, και πάλι εύγε, μακηαθ

Αυτο και αν ειναι καταπληκτικο .Ομως εχω αποριες πολλες ,ως ανθρωπος ,αναθεμα ,της πολης .Απο κατω δεν εχει φωτια ?Το τομαρι δεν καιγετε ε?Φοβαμαι να ρωτησω κιαλλα ,μη με παρεις στο ψιλο.Αλλα ,με ενδιαφερει

αγαπητη Ντινα αυτη η φωτια ειναι αρκετη. και δεν καιγεται το δερμα. ρωτησε με ο,τι θες.
φιλε ΣΦΑΚΙΑΝΕ ευχαριστω για το σχολιο!!

ΝΤΙΝΑ, δεν καίγεται, ΄χει δίκιο ο μακηςαθ, υπάρχει και η παραλλαγή που κάνουνε οι βοσκοί στα Σφακιά, Ανώγεια κλπ. στο λάκκο βαζουνε πρώτα πρώτα, θράκα, κάρβουνα, και πο πάνω τη φωτιά, με ένα καλάμι που συγκοινωνεί με το λάκκο πέρνει αέρα η θράκα, ώς γνωστόν το μαλί είναι μονωτικό και δεν καίγεται, (μόνο απο φλόγα καίγεται, όχι απο την θράκα), αυτοί ξέρουνε πόση ώρα κρατά η θράκα,, μετά τραβούνε το καλάμι και μένει μόνο η φωθιά παο πάνω. μακηαθ, και πάλι μπράβο

Μακηαθ συγχαρητήρια, που έβαλες αυτή τη συνταγή στο σαιτ! Νομίζω ότι είναι η πιο παραδοσιακή από όλες. Την πρωτοείδα πριν 10 χρόνια αλλά κι εγώ με θράκα και κάτω από το κατσίκι. Στην αρχή φαινόταν απλά έξυπνη ενώ όταν το δοκιμάσαμε το κατσικάκι... ήταν θεσπέσιο, λουκούμι.!! και το θυμάρι κάνει τη διαφορά όντως!
• Ετσι για την ιστορία σε κάποιες χώρες της Αφρικής ψήνουν έτσι τα ψάρια αλλά εκεί βάζουν και πέτρες από κάτω μέσα στην λακούβα πριν την θράκα... :-)

....φανταστικό, εύγε "μακηαθ", ακόμα κάνουν το ίδιο στα μέρη μου σε πέισμα των...ΕΚΑΜ, μσζί με το σκορδο και τη ρίγανη στα μπουτάκια στις χαρακιές, χονδρό αλάτι, και πάλι εύγε, μακηαθ

Αυτο και αν ειναι καταπληκτικο .Ομως εχω αποριες πολλες ,ως ανθρωπος ,αναθεμα ,της πολης .Απο κατω δεν εχει φωτια ?Το τομαρι δεν καιγετε ε?Φοβαμαι να ρωτησω κιαλλα ,μη με παρεις στο ψιλο.Αλλα ,με ενδιαφερει

αγαπητη Ντινα αυτη η φωτια ειναι αρκετη. και δεν καιγεται το δερμα. ρωτησε με ο,τι θες.
φιλε ΣΦΑΚΙΑΝΕ ευχαριστω για το σχολιο!!

ΝΤΙΝΑ, δεν καίγεται, ΄χει δίκιο ο μακηςαθ, υπάρχει και η παραλλαγή που κάνουνε οι βοσκοί στα Σφακιά, Ανώγεια κλπ. στο λάκκο βαζουνε πρώτα πρώτα, θράκα, κάρβουνα, και πο πάνω τη φωτιά, με ένα καλάμι που συγκοινωνεί με το λάκκο πέρνει αέρα η θράκα, ώς γνωστόν το μαλί είναι μονωτικό και δεν καίγεται, (μόνο απο φλόγα καίγεται, όχι απο την θράκα), αυτοί ξέρουνε πόση ώρα κρατά η θράκα,, μετά τραβούνε το καλάμι και μένει μόνο η φωθιά παο πάνω. μακηαθ, και πάλι μπράβο

Μακηαθ συγχαρητήρια, που έβαλες αυτή τη συνταγή στο σαιτ! Νομίζω ότι είναι η πιο παραδοσιακή από όλες. Την πρωτοείδα πριν 10 χρόνια αλλά κι εγώ με θράκα και κάτω από το κατσίκι. Στην αρχή φαινόταν απλά έξυπνη ενώ όταν το δοκιμάσαμε το κατσικάκι... ήταν θεσπέσιο, λουκούμι.!! και το θυμάρι κάνει τη διαφορά όντως!
• Ετσι για την ιστορία σε κάποιες χώρες της Αφρικής ψήνουν έτσι τα ψάρια αλλά εκεί βάζουν και πέτρες από κάτω μέσα στην λακούβα πριν την θράκα... :-)