Πρωτότυπες μπάλες του τεννις με μοναδική γεύση. Μπορεί να σερβιριστεί ως ορεκτικό όσο και συνοδευτικό κρέατος

Tο κεντρι της μελισσας. Μια δοκιμη θα σας πεισει!

Μια ασυνίθηστη και εύκολη σαλάτα, που την έκανε η μαμά μου στις γιορτές. Όσοι έχουνε συγγενείς ή μένουν στην Γερμανία σίγουρα ξερουνε την συνταγή.

“Moglie, vai a fa' "fancù"!!! “.... Όσοι γνωρίζουν, έστω και λίγα, ιταλικά, ας μη βιαστούν να με παρεξηγήσουν. Κι ας προσφέρομαι τόσο συχνά για κάτι τέτοιο. Όχι, όμως, σήμερα, όχι εδώ...

Η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν παρεξήγηση αυτά τα λόγια. Υπάρχει μία ιστορία πίσω από αυτή τη συνταγή που είναι αρκετά διασκεδαστική. Ανάγεται στα χρόνια του μεταναστευτικού κύματος, από κάθε γωνιά της Ευρώπης, προς την Γερμανία, κάποιες δεκαετίες πριν. Και συνδέεται με ένα πιάτο της γερμανικής κουζίνας, τα “Pfannkuchen”. Κάτι ανάμεσα σε ομελέτα, κρέπα και pancake, που “γέρνει” περισσότερο σε κάποιο από αυτά τα πιάτα, ανάλογα με τα υλικά που επιλέγει κανείς.

Ήταν τότε που οι Ιταλοί μετανάστες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία από τον ιταλικό νότο, με την έντονη προφορά και το “κόψιμο” ολόκληρων συλλαβών από τις λέξεις, δεν κατάφερναν να προφέρουν σωστά το “Pfannkuchen” και το κατακρεουργούσαν, σε “Fancù”. Που μαζί με την προτροπή: «Γυναίκα, πάνε να κάνεις...» παρέπεμπε σε μία φράση-βρισιά της ιταλικής γλώσσας.

Το ίδιο το πιάτο, όμως, κάθε άλλο παρά “ύβρις στη μαγειρική” είναι. Η κλασσική του εκδοχή, γλυκιά και αρωματισμένη, είναι με μήλα και κανέλλα. Μπορείτε όμως να παίξετε και με άλλα υλικά, τόσο γλυκά όσο και αλμυρά. Μπορείτε και να τα “ελληνικοποιήσετε”, χρησιμοποιώντας φέτα και κομμάτια ελιές. Αλήθεια, μπορεί να μας πει κάποια από τις κυρίες που ζουν στη Γερμανία, εάν τα φτιάχνουν έτσι; Όλες οι εκδοχές έχουν το ίδιο μείγμα, χωρίς ζάχαρη και με πολύ λίγο αλατάκι, την διαφορά στη γεύση την κάνει η επιφανειακή κάλυψη, με τα πρόσθετα υλικά.

Αφράτο σοκόλατένιο κέικ με γλάσο.