Γιορτινό φαγητό με λίγο κόπο και πολλή απόλαυση. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε και κρέας που μένει απο το Πάσχα.

Πρόκειται για μια γρήγορη και νόστιμη συνταγή. Η γεύση της σάλτσας θυμίζει κάτι ανάμεσα σε στιφάδο και barbeque σως. Ελαφρά γλυκοξινη και πλουσια. Με λίγη ποσότητα, μεταμορφώνει το πιάτο. Το κρέας μπορεί να γίνει, φυσικά, και ψητό. Η σάλτσα είναι αυτή που το διαφοροποιεί.

Το ταρτάρ (steak tartare ή fillet americain), για όσους τυχόν δεν γνωρίζουν, είναι ένα μπιφτέκι από ωμό φιλέτο μοσχαριού αναμεμιγμένο με ποικιλία υλικών όπως κρεμμύδι, κάπαρη, αντζούγα, διαφορες σάλτσες και ωμό αυγό.

Άν αυτή η συνοπτική περιγραφή σας φαίνεται απωθητική, μόλις έχετε χάσει την ευκαιρία να δοκιμάσετε ένα από τα πλέον gourmet πιάτα στη διεθνή κουζίνα. Άν αντιθέτως σας προκαλεί, προετοιμαστείτε για ένα γευστικό ταξίδι χωρίς τέλος...

Συνοπτικά η φιλοσοφία της συνταγής ταρτάρ από το blog Pandespani, είναι να είναι ελαφριά και σχετικά πικάντικη, χρησιμοποιώντας τα λιγότερα δυνατόν υλικά ώστε να αναδείξουμε τη γεύση ενός πρώτης ποιότητας καλοσιτεμένου μοσχαρίσιου φιλέτου (3 εβδομάδων σίτεμα περίπου) που προτείνουμε. Η κύρια κατεύθυνση δημιουργίας πικάντικης γεύσης στη συνταγή, αλα pandespani, προέρχεται από τον συνδυασμό μουστάρδας, αντζούγας και κάπαρης, κρατώντας υποτονικό το φρέσκο κρεμμύδι. Ταυτόχρονα αποφεύγουμε δόκιμα συστατικά που όμως κατά τη γνώμη μας θα την "βάραιναν" (σκόρδο, ξερό κρεμμύδι ή μαγιονέζα) και άλλα που θα καπέλωναν τη λεπτή αιχμηρή γεύση (ξύδι, cognac ή whisky).

Δοκιμάστε την ως "συνταγή βάσης" και παίξτε με τις αναλογίες από κει και πέρα, ανάλογα με τη γεύση σας.

Η διαδικασία ολοκληρώνεται στο τραπέζι, όπου ο κάθε τυχερός καλεσμένος σπάει τον κρόκο με το πηρούνι του και ανακατεύει το ταρτάρ μ' αυτόν, προσθέτοντας κατ' επιλογή κάποια απ' τα έξτρα υλικά συμβάλλοντας έτσι ενεργά στην ιεροτελεστεία μιας βραδυάς ταρτάρ γαστρονομίας.

A simple traditional dish