Στριμωγμένος στη τελευταία σειρά καθισμάτων, στο αεροπλάνο της Austrian airlines, με πλάτη στον τοίχο της τουαλέτας και δίπλα μου το ….. θηλυκό αντίγραφο του Αρτέμη Μάτσα, το πιάτο που μας σερβίρισαν στα 30.000 πόδια θα ήταν, ούτως ή άλλως, μία διέξοδος, μία ευχάριστη νότα.

Τα γεμιστά ζυμαρικά, με συνοδεία ενός αναψυκτικού, ήταν κάτι περισσότερο. Πραγματική γαστριμαργική απόλαυση, απρόσμενη σε αυτό το ύψος (και από τον εθνικό αερομεταφορέα αυτού του λαού).

A different giouvetsi! (A giouvetsi is a casserole, usually prepared with veal.)

Η ιδέα θα μπορούσε να έχει γεννηθεί από το “Παστίτσιο πλούσιο”, της ΚΡΙΣΤΑ.

Θα μπορούσε να προέρχεται και από ένα –ομολογουμένως πολύ νόστιμο– σουφλέ που φτιάχνει η Λουΐζα.

Θα μπορούσε να τη γέννησε κάποια “εκκαθαριστική” κίνηση, από τα περισσεύματα τυριών στο ψυγείο, του Γιώργου.

Ή, απλά, θα μπορούσε να είναι μια “φράση-προτροπή” προς την Έρρικα, σαν αυτή στη φετινή γιορτή της πίτας: “κοίτα, μακαρόνια, χαμογέλα! ” ή αλλιώς: “maccheroni, cheese!”, όταν εντοπίζονται μακαρόνια σε “ακτίνα βολής”.

Όπως και να ‘ναι, τα “maccheroni cheese” είναι ένα πολύ νόστιμο πιάτο ζυμαρικών, σκεπασμένων με μία πολύ ξεχωριστή κρέμα τυριών. Ένα πιάτο-απόλαυση για τους φανατικούς των ζυμαρικών αλλά και εκείνους που τρελαίνονται για τα τυριά. Ένα πιάτο με έντονη γεύση που, παρά τις όποιες θερμίδες του, αρέσει σε μικρούς και μεγάλους.