Πρόκειται για μια ιταλική συνταγή που αφορά τους λάτρεις των καυτερών. Την έμαθα σε ένα ταξίδι μου στην Ιταλία.

Θέλω με αυτή τη συνταγή να ευχηθώ σε όλες και όλους που με οποιονδήποτε τρόπο περνούν κάποιες ώρες, λίγες ή πολλές, εδώ μέσα, μία χαρούμενη καινούργια χρονιά, ασφυκτικά γεμάτη υγεία, με πελάγη ολόκληρα ευτυχίας, με πολλά καντάρια επιτυχίες, και περίσσια τύχη. Για εσάς τους ίδιους και για τις οικογένειές σας

Και σκέφθηκα να το κάνω με μία ξεχωριστή συνταγή, μία συνταγή που προσφέρεται σαν λύση για κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, όπως ένα γιορτινό τραπέζι σε κάποιο Χριστουγεννιάτικο γεύμα ή δείπνο. Πολύ κοντά στη συνταγή για Risotto με σαμπάνια, με την προσθήκη, όμως, των γαρίδων (ή, ακόμη καλύτερα, μικρών καραβίδων) γίνεται ένα πιάτο πολύ εκλεπτυσμένο, με πολύ λεπτή και ταυτόχρονα πολύ απολαυστική γεύση, λες και είναι προορισμένο ειδικά για στιγμές γιορτής, φώτων, μουσικής, χαράς.

Μία ιδέα πρωτότυπη και ταυτόχρονα τόσο απλή στην εκτέλεση, θα σας επιτρέψει να κάνετε εντύπωση σε κάποιο από τα γιορτινά τραπέζια.

 Πάντα πεινασμένος, πάντα χωρίς χρήματα. Με μπαλωμένα, πολύχρωμα ρούχα (απομεινάρια, το πιθανότερο, πλουσιότερων κουστουμιών), και με μια μάλλον αναρχική συμπεριφορά. Αμφίβολης καταγωγής και με προφορά βενετσιάνου, είναι ο τύπος του αγαθού και πάμφτωχου δούλου. 

Στα χέρια του κρατάει ένα ραβδί με το οποίο, όμως, τον δέρνουν, δεν δέρνει. Με την αγαθότητά του, τις νευρικές του κινήσεις και τα χορευτικά του πηδήματα, άλλοτε χαρούμενος και άλλοτε αξιολύπητος, ο Αρλεκίνος είναι ο πιο συμπαθητικός εκφραστής του καταπιεζόμενου και αδικημένου της Κομέντια ντελ’ Άρτε.

Το σημερινό risotto είναι η χαρούμενη έκφραση του Αρλεκίνου, η πολύχρωμη απόδοση ενός πιάτου που πάντα “διασκεδάζει” και ελκύει με την ξεχωριστή του γεύση. 

Εάν επιλέξετε σωστά τον αρακά και το καλαμπόκι που θα χρησιμοποιήσετε (υπάρχουν συσκευασίες με πολύ γευστικό, γλυκό, καρπό μέσα, που δεν ξέρω εάν μπορώ να ονομάσω τις βρίσκω όμως ανυπέρβλητες για την παρασκευή ενός πιάτου όπου τα χορταρικά έχουν τόσο μεγάλη, πρωταρχική, σημασία), και μαγειρέψετε το risotto με γερές ποσότητες από έναν home-made ζωμό, θα καταλήξετε με ένα πιάτο που θα σας αφήσει απόλυτα ικανοποιημένους. Εάν, δε, ακολουθήσετε την “πλούσια” (αλλά προαιρετική) εκδοχή του, και προσθέσετε και γαριδούλες, τότε πάτε για ένα πιάτο για “ειδικές περιστάσεις”.

Αν και εδώ εμφανίζεται ως κύριο πιάτο, το κλασικό αυτό βενετσιάνικο έδεσμα, αποτελεί θαυμάσιο ορεκτικό με τον καθένα να καθαρίζει τις γαρίδες του. Σερβίρεται με μπόλικο φρέσκο τραγανιστό ψωμί για “βούτες” στη σάλτσα.