Υπάρχουν μερικά πιάτα που “σε κερδίζουν” επειδή καταφέρνουν να παρουσιάσουν μία ενδιαφέρουσα γευστική εκδοχή και ταυτόχρονα να απαιτούν ελάχιστη επεξεργασία των υλικών τους.

Κυριότερος εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας είναι οι ωμές σαλάτες. Φρέσκα υλικά, γεύσεις που η κάθε μία από μόνη της θα μπορούσε να ικανοποιήσει και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους και που, συνδυαζόμενες, μπορούν να οδηγήσουν σε γευστικά αριστουργήματα, αρώματα που έρχονται, σε επάλληλα κύματα, να θυμίσουν άλλοτε Άνοιξη και κάποια από τις πρώτες εξορμήσεις “εκτός άστεως”, άλλοτε καυτή καλοκαιρινή γη και ήχο από τζιτζίκια, πότε-πότε νοτισμένο φθινοπωρινό απόγευμα και αρώματα δάσους. Καμιά φορά (λάχανο, καρότο, λεμόνι) και χειμωνιάτικα μεσημέρια Κυριακής στην οικογενειακή ταβέρνα στην παραπάνω γωνία.

Η σαλάτα που περιγράφεται πιο κάτω θα μπορούσε να ανήκει τόσο στην φθινοπωρινή όσο και στην πρώιμη ανοιξιάτικη περίοδο του χρόνου. Τότε που τα μανιτάρια έχουν την τιμητική τους και η ρόκα τους υποβάλει τα σέβη της_ _ _ _ Χάρις στα σουπερμάρκετ και οι καλλιέργειες, μπορείτε σήμερα να την βρείτε οποιαδήποτε εποχή στη μέση του τραπεζιού σας.