Οι ωραιότερες φακές που έχετε φάει ποτέ!

Μιαμμ! Ένας έξυπνος τρόπος να ταΐσετε φακή στα μικρά σας που τη σιχαίνονται αλλά και να πάρετε πολύ σίδηρο και ασβέστιο!

Κάνει θράυση, είναι χορταστική και θρεπτικότατη.

Μια εναλλακτική πρόταση για όσους δεν προτιμούν τα όσπρια με τον παραδοσιακό τρόπο μαγειρέματος!

Τίποτε το ιδιαίτερο δεν θα πω. Είναι μια απλή φασολάδα. Όπως την κάνει η γιαγιά μου.

Αυτή είναι φασολάδα!!!

Αν και δεν είμαι λάτρης της φασολάδας ομολογώ ότι είναι πεντανόστιμη. Την δοκίμασα σε ένα χωριό των Σερρών.

Το “πουλάκι το ‘σκασε”!!! Χα, πως σας φαίνεται για τίτλος συνταγής για φασόλια; Την έχει την “δόση του ”, έτσι; Αναμφισβήτητα... Και το ωραίο είναι ότι δεν είναι δικός μου, αλλά ο αυθεντικός τίτλος μίας γνωστής συνταγής από την Τοσκάνη (Toscana). Και πιο συγκεκριμένα του Αρέτσο (Arezzo). Φασόλια σε κόκκινη σάλτσα, με σκορδάκι και φασκόμηλο.
Και γιατί “πουλάκι”; Μήπως ο πλήρης τίτλος ήταν (κάποτε) “Θέλει φασόλια το πουλάκι μου; Φασόλια θα του κάνω...” ; Αλλά εκείνο το “το ‘σκασε”; “δραπέτης” το πουλάκι; Και από πού να δραπέτευσε; Βρε μπας και ήταν κραυγή απόγνωσης κάποιας... μυστακιοφόρας και μαυροφορεμένης κυράς που το “πουλάκι” του σπιτιού αποδείχθηκε... αποδημητικό και έφυγε για άλλα κλίματα, πιο...“θερμά” και με λιγότερες...“τρίχες”;
Τίποτα από όλα αυτά. Οι νοικοκυρές της περιοχής, πλούσιας –μεταξύ άλλων– σε κυνήγι, μαγειρεύουν συχνά τα πουλάκια (χωρίς εισαγωγικά αυτά) που φέρνει στο σπίτι ο σύζυγος-κυνηγός, με μία σαλτσούλα ντομάτας, αρωματισμένη με σκόρδο και φασκόμηλο. Πλησιάζουμε... Όταν λοιπόν ο κυνηγός γυρίζει στο σπίτι χωρίς θηράματα, όταν δεν υπάρχουν πουλάκια, δεν απομένει παρά να μαγειρέψουν... φασόλια (που πάντα υπάρχουν στο σπίτι) με τον ίδιο τρόπο.
Αυτή η συνταγή, λοιπόν, των φασολιών προβλέπει να πέφτουν στο τέλος του μαγειρέματός τους ακριβώς σε μία τέτοια σαλτσούλα... Επειδή το πουλάκι που, κανονικά, θα έπρεπε να είναι εκεί μέσα, δεν υπάρχει, “την έχει κοπανήσει”, έχει “δραπετεύσει”...
Ναι, αλλά ότι οι ρίζες της συνταγής; Λένε ότι πάνε πίσω, στην εποχή που οι λαθροθήρες της περιοχής, όταν επέστρεφαν από το κυνήγι και αυτό δεν είχε πάει καλά, τα λίγα θηράματα (μικρά πουλάκια, συνήθως πιτσουνάκια, στούρνους (τσιρόνια), τσίχλες) τα έψηναν στη σούβλα και στη συνέχεια τα προσέθεταν σε αρωματισμένα βραστά φασόλια, σοτάροντάς τα για λίγο πάνω από τη φωτιά για να νοστιμίσει το φαγητό. Εκδοχή που ταιριάζει πολύ με τον σημερινό τρόπο μαγειρέματός τους.
Όπως να’ναι, είναι μία νόστιμη, αρωματική συνταγή για φασόλια, ένας διαφορετικός τρόπος να τα μαγειρέψει κανείς. Στην αυθεντική της εκτέλεση γίνεται με μία ποικιλία φρέσκων λευκών ψιλόφλουδων φασολιών, κανονικού μεγέθους, που επιτρέπουν το μαγείρεμά τους χωρίς να θέλουν μούλιασμα προηγουμένως. Εγώ την έφτιαξα με βραστερούς γίγαντες Καστοριάς (μας αρέσουν ιδιαίτερα), φυσικά βαλμένους σε νερό όλο το βράδυ. Και την περιγράφω με φρέσκα φασόλια χάντρες, που και αυτά δεν χρειάζονται μούσκεμα από την προηγούμενη. Επιλέξτε τι σας ταιριάζει περισσότερο.

Τρώγεται ευχάριστα όλες τις εποχές, αλλά ιδίως το καλοκαίρι σαν μεζές με ουζάκι και θαλασσινά ή με φέτα και μια ωραία καλοκαιρινή ντοματοσαλάτα συνοδεία παγωμένης μπύρας και φρέσκου ξεροψημένου ψωμιού.

Δεν υπάρχουν λόγια....γίνονται απλά τέλειοι!

Πιάτο τυπικό της κουζίνας της Βοστόνης, ελαφρά προσαρμοσμένο στις δικές μας διατροφικές συνήθειες.

Το έφτιαχνα όταν ζούσα στην Ιταλία, “χαλαλίζοντας” λίγο καλό και παχύ προσούτο αντί για το μπέικον.

Γίγαντες φούρνου με ρόφημα Κρόκου Κοζάνης.

Μία συνταγή χωρίς λάδι, νηστίσιμη, διαιτητική, υγιεινή και πεντανόστιμη!!!

Μία συνταγή που οφείλεται στoν κεφάτο σχολιασμό και τις ενδιαφέρουσες προσθήκες του μέλους Thermaikos σε μία άλλη συνταγή, τα “Φασόλια γίγαντες στον φούρνο, alla bostoniana” Σε αυτές τις παρατηρήσεις, λοιπόν. είναι αφιερωμένη η συνταγή.

Έλα όμως που σήμερα είναι και η γιορτή του πατέρα!!! Και βρήκα πρωί-πρωί να με περιμένει το δώρο της κόρης μου.... Ένα καραβάκι από πηλό, μια ζωγραφιά και δύο γιασεμάκια.

Σε αυτό (και αυτήν) είναι αφιερωμένη η φωτογραφία της συνταγής. Έτσι κι’ αλλιώς, υπάρχουν πολλές άλλες στα βήματά της.

Μια ξεχωριστή πεντανόστιμη φασολάδα για τον χειμώνα που έρχεται...

Τώρα που αρχίζει να χαλάει ο καιρός, η πηκτή αυτή σούπα είναι ένα πολύ δυναμωτικό, όσο και νόστιμο πιάτο. Παραδοσιακό πιάτο στο ιταλικό τραπέζι, η “pasta e fagioli” θα κερδίσει σύζυγο και παιδιά στο σπίτι σας. Εδώ θα βρείτε μία ελαφριά παραλλαγή του από την Λουΐζα : “pasta e fagioli a modo mio”.

Το φαγητό αυτό θαρρώ είναι καθαρά Εβρίτικο ή έστω της Ανατολικής Θράκης. Κλασσικό φαγητό του χειμώνα και των Χριστουγέννων το τουρσί στα χωριά μας. Ή θα το λατρέψετε ή δεν θα σας αρέσει! Εμείς το λατρεύουμε και δε μένει ούτε φασολάκι μέχρι το βράδυ! Είναι απλό, θρεπτικό και χορταστικό!!! Τρώγεται και ζεστό και κρύο!

Μια φασολάδα αγαπημένη χωρίς σάλτσα, με λευκό κρασί.