Η παραδοσιακή συνταγή περιέχει και κόκκινες πιπεριές και μελιτζάνες. Σαφώς και δεν είναι αυτή η νερόβραστη, σαχλή συνταγή που προτείνουν οι ταβερνούλες και συνοδεύουν με ρύζι. Πιστέψτε με ξέρω καλά. Έχω γιαγιά Πηλειορίτισα από την πλευρά της μαμάς μου και θεία που είναι μαγείρισα με βούλα και έχει δική της εκπομπή σε τοπικό κανάλι. Το βιβλίο της δε, έχει πάρει πολλά βραβεία για τις παραδοσιακές συνταγές.

Την συνταγή αυτή την πήρα από την γιαγιά μου και από την γλυκιά μου τη μαμα. Aπλή, παραδοσιακή και νόστιμη, όπως την κάνουμε στο χωριό μου (Θεσσαλία), καθώς ο παππούς μου είχε προβατάκια, αρνάκια και το καλυτερο κρέας στο χωριό. Σας την προτείνω λοιπόν ανεπιφύλακτα!

Τώρα που το Πάσχα πλησιάζει και σιγά-σιγά σε όλα τα σπίτια γίνετε η προετοιμασία του οβελία, της νόστιμης παραδοσιακής λατρεμένης μαγειρίτσας και φυσικά φτιάχνουμε το κοκορέτσι που όλοι αγαπάμε, θα σας προτείνω μια συνταγή που κάνει η γιαγιά μου εδώ και πολλά χρόνια. Στη Θεσσαλία είναι γνωστή, στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν ξέρω! Εγώ την μοιράζομαι μαζί σας με πολύ αγάπη και ελπίζω ότι όσοι αγαπάτε τη συκωταριά να τη λατρέψετε!

Ενα πιατο που καποτε ηταν πολυ δημοφιλες στην επαρχια Λιβαδειας.

Εξαιρετικό ορεκτικό για τσιπουράκι, ρακί και ουζάκι. Μπορείτε επίσης να το προσθέσετε σε διάφορες σαλάτες.

Αυτή είναι φασολάδα!!!

Ένα εύκολο, νόστιμο και προτότυπο γλυκό απο το Πήλιο.

Ο γνωστός χαλβάς που συναντάμε στα πανηγύρια.

Αυτος ο χαλβας εχει μαλλον αποθητικο ονομα (σαπουνε) και αυτο τον αδικει. και θελει τεχνη για να φτιαχτει.

Μας τον κέρασε μια συνάδερφος στη δουλειά και μας άρεσε πολύ.

Ένα νόστιμο ευκολο πηλιορίτικο φαγάκι!

Μία συνταγή η οποία απευθύνεται σε κάποιους "ασυνεινήδητους" ψαράδες (όπως η αφεντιά μου), οι οποίοι έχουν την κακή (ομολογουμένως) συνήθεια να κρατούν αλιεύματα χταποδιού κάτω του 1 kg. (όσο κι αν δεν μας αρέσει είναι παράτυπο). Εφόσον όμως κάποιο τέτοιο δύσμοιρο χταποδάκι πέσει στα χέρια σας, μην το πετάξετε... Τρώγεται κι αλλιώς!