Σπιτική μαρμελάδα ακτινίδιο.

Η γεύση της ήταν έκπληξη για μένα. Δεν την περίμενα τόσο νόστιμη.

Ναι, ναι καλά το διαβάσατε... μία μαρμελάδα φτιαγμένη με καυτερές πιπερίτσες. Μία προκλητική και πικάντικη μαρμελάδα, εξαιρετική σαν συνοδεία τυριών όπως η φρέσκια ή καπνιστή ρικότα αλλά και το ανθότυρο, ή τυριά κρεμώδη, τύπου φιλαδέλφεια, που απορροφούν μέρος της αίσθησης του πικάντικου, αφήνοντας αναλλοίωτη τη γεύση.

 Για τους πιο θαρραλέους, συνιστώνται τυριά σε πλήρη ωρίμανση, όπως το pecorino.

Η μαρμελάδα από καυτερές πιπερίτσες είναι μία κλασσική συνταγή της Καλαβρίας, όπου ακριβώς όπως και εδώ οι πιπερίτσες υπάρχουν σε όλα τα σπίτια. Αυτή, λοιπόν, η μαρμελάδα μπορεί να γίνει είτε με μακριές πιπεριές, είτε με στρογγυλές, τόσο οι γλυκές όσο και οι πικάντικες.

Προχθές, σε ένα ταξείδι, αυθημερόν, στη Θεσσαλονίκη, βρέθηκα μπροστά σε μερικές σαρκώδεις, μέτριου μεγέθους, καυτερές πιπεριές και τις... πεθύμησα, τόσο που τις πήρα μαζί μου στη καμπίνα του αεροπλάνου. Μέρος τους έγινε μαρμελάδα και μέρος τους μεζές για τσίπουρο. Μόνο που ήσαν πράσινες. Η κλασσική συνταγή τις θέλεις κόκκινες, να καίνε και στο μάτι όπως και στη γλώσσα. Μα, σάμπως, θα ήταν η πρώτη “παρανομία” που κάνω... Σε εσάς πάντως θα σας δώσω την αυθεντική. Μην αφήσετε το πράσινο χρώμα που κυριαρχεί στο βίντεο να σας παρασύρει. Μέρες που ‘ναι...

Μία συνταγή για να ετοιμάσετε μίνι βαζάκια γεμάτα... προτερήματα. Γιατί, έτσι σοφοί που γίνατε, με τόση πείρα, σίγουρα θα γνωρίζετε οι πιπερίτσες τι προσφέρουν.

Βοηθούν στη χώνεψη. Βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος. Ρίχνουν την χοληστερόλη. Αλλά και ην πίεση, και τα τριγλυκερίδια. Ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό. Και αφροδισιακό. Τελευταία ακούγεται ότι έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως βοηθά και στο αδυνάτισμα, βοηθώντας στην καύση του λίπους.

“Όπου ακούς πολλά κεράσια, πάρε μικρό καλάθι”. Έτσι, εγώ τις χρησιμοποιώ απλά, επειδή μου αρέσουν. Στη κυριολεξία, “καίγομαι” γι’ αυτές.

Η συνταγή που ακολουθεί είναι “ακατάλληλη” για άπειρους μάγειρες.

Περιέχει σκηνές (και οδηγίες) που μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα επικίνδυνες εάν τις εκτελέσετε σπίτι σας και χωρίς τα μέτρα προστασίας που αναφέρονται.

Για όσους το τολμήσουν, όμως, το αποτέλεσμα είναι μία πολύ ξεχωριστή μαρμελάδα, με ιδιαίτερη όσο και νόστιμη γεύση και μηδαμινό κόστος. Εάν, βέβαια, ακολουθήσετε τη συμβουλή μου και «απλώνετε το χέρι ακόμη και πέρα από εκεί που (του επιτρέπουν να) φθάνει».

Τα φραγκόσυκα είναι “βουτηγμένα” άλλα καθ’ οδόν προς τις Αφάλες και άλλα από τον δρόμο προς την Πόλη, αμφότερες παραλίες. Στην κατηφόρα από την Ανωγή προς τον Σταυρό, λίγο πριν την είσοδο στο χωριό, “απαλλοτρίωσα” τα αχλάδια. Το λεμόνι, πράσινο-πράσινο, το “κατέβασα” από μία λεμονιά στη Λεύκη. Και τα ροδάκινα τα “δανείσθηκα” από το .....ψυγείο της Σπυριδούλας, κάποια στιγμή που άνοιγε κρεατόπιτα. Όλα αυτά, αυτό το τέλος καλοκαιριού, στην Ιθάκη. Η ίδια η συνταγή είναι ένα μίγμα “κλεμμένων” συνταγών, από ξένα sites στο internet.

Τελικά, τα κλεμμένα έχουν πάντα μιαν άλλη νοστιμιά. Κάτι θα ήξερε και ο Πάρης .....

Λατρεύω τα αχλάδια και σκέφτηκα "γιατί όχι?!".