Η κλασσική συνταγή για τα κοκκινιστά φασολάκια.

Απλό, χωριάτικο, αλλά υπέροχο πιάτο για τις μέρες που δεν έχουμε πολλή όρεξη για μαγειρέματα.

Όλες οι αποχρώσεις του πράσινου σε μία σαλάτα. Τι μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας, κάποτε ; “Οι πιο νόστιμες γεύσεις είναι οι πιο απλές”. Κι’ εμείς το ξεχάσαμε, μάθαμε να λύνουμε γαστρονομικές εξισώσεις με πολλούς αγνώστους. Ε, λοιπόν, όχι, ευκαιρία να μας γνωρίσει ο βασιλικός μία συνταγή όπου δεν υπάρχουν περίεργα καρυκεύματα και εξελιγμένες τεχνικές που να αποβλέπουν στο να “καμουφλάρουν” τις γεύσεις των υλικών. Γι’ αυτό όμως είναι πολύ σημαντικό οι πρώτες ύλες να είναι εξαιρετικής ποιότητας και φρεσκότατες, που να διασφαλίζουν μία γεύση έντονη και καθάρια.

Φασολάκια

Ελαφρύ και αρωματικό πιάτο, θα το απολαύσετε όταν είναι στην εποχή τους τα φασολάκια σαν κύριο, σαν σαλάτα ή σαν γαρνιτούρα.

Εύκολο, νόστιμο και κυρίως υγιεινό!

Το “πουλάκι το ‘σκασε”!!! Χα, πως σας φαίνεται για τίτλος συνταγής για φασόλια; Την έχει την “δόση του ”, έτσι; Αναμφισβήτητα... Και το ωραίο είναι ότι δεν είναι δικός μου, αλλά ο αυθεντικός τίτλος μίας γνωστής συνταγής από την Τοσκάνη (Toscana). Και πιο συγκεκριμένα του Αρέτσο (Arezzo). Φασόλια σε κόκκινη σάλτσα, με σκορδάκι και φασκόμηλο.
Και γιατί “πουλάκι”; Μήπως ο πλήρης τίτλος ήταν (κάποτε) “Θέλει φασόλια το πουλάκι μου; Φασόλια θα του κάνω...” ; Αλλά εκείνο το “το ‘σκασε”; “δραπέτης” το πουλάκι; Και από πού να δραπέτευσε; Βρε μπας και ήταν κραυγή απόγνωσης κάποιας... μυστακιοφόρας και μαυροφορεμένης κυράς που το “πουλάκι” του σπιτιού αποδείχθηκε... αποδημητικό και έφυγε για άλλα κλίματα, πιο...“θερμά” και με λιγότερες...“τρίχες”;
Τίποτα από όλα αυτά. Οι νοικοκυρές της περιοχής, πλούσιας –μεταξύ άλλων– σε κυνήγι, μαγειρεύουν συχνά τα πουλάκια (χωρίς εισαγωγικά αυτά) που φέρνει στο σπίτι ο σύζυγος-κυνηγός, με μία σαλτσούλα ντομάτας, αρωματισμένη με σκόρδο και φασκόμηλο. Πλησιάζουμε... Όταν λοιπόν ο κυνηγός γυρίζει στο σπίτι χωρίς θηράματα, όταν δεν υπάρχουν πουλάκια, δεν απομένει παρά να μαγειρέψουν... φασόλια (που πάντα υπάρχουν στο σπίτι) με τον ίδιο τρόπο.
Αυτή η συνταγή, λοιπόν, των φασολιών προβλέπει να πέφτουν στο τέλος του μαγειρέματός τους ακριβώς σε μία τέτοια σαλτσούλα... Επειδή το πουλάκι που, κανονικά, θα έπρεπε να είναι εκεί μέσα, δεν υπάρχει, “την έχει κοπανήσει”, έχει “δραπετεύσει”...
Ναι, αλλά ότι οι ρίζες της συνταγής; Λένε ότι πάνε πίσω, στην εποχή που οι λαθροθήρες της περιοχής, όταν επέστρεφαν από το κυνήγι και αυτό δεν είχε πάει καλά, τα λίγα θηράματα (μικρά πουλάκια, συνήθως πιτσουνάκια, στούρνους (τσιρόνια), τσίχλες) τα έψηναν στη σούβλα και στη συνέχεια τα προσέθεταν σε αρωματισμένα βραστά φασόλια, σοτάροντάς τα για λίγο πάνω από τη φωτιά για να νοστιμίσει το φαγητό. Εκδοχή που ταιριάζει πολύ με τον σημερινό τρόπο μαγειρέματός τους.
Όπως να’ναι, είναι μία νόστιμη, αρωματική συνταγή για φασόλια, ένας διαφορετικός τρόπος να τα μαγειρέψει κανείς. Στην αυθεντική της εκτέλεση γίνεται με μία ποικιλία φρέσκων λευκών ψιλόφλουδων φασολιών, κανονικού μεγέθους, που επιτρέπουν το μαγείρεμά τους χωρίς να θέλουν μούλιασμα προηγουμένως. Εγώ την έφτιαξα με βραστερούς γίγαντες Καστοριάς (μας αρέσουν ιδιαίτερα), φυσικά βαλμένους σε νερό όλο το βράδυ. Και την περιγράφω με φρέσκα φασόλια χάντρες, που και αυτά δεν χρειάζονται μούσκεμα από την προηγούμενη. Επιλέξτε τι σας ταιριάζει περισσότερο.

Τρώγεται ευχάριστα όλες τις εποχές, αλλά ιδίως το καλοκαίρι σαν μεζές με ουζάκι και θαλασσινά ή με φέτα και μια ωραία καλοκαιρινή ντοματοσαλάτα συνοδεία παγωμένης μπύρας και φρέσκου ξεροψημένου ψωμιού.

Γίγαντες φούρνου με ρόφημα Κρόκου Κοζάνης.

Μία συνταγή χωρίς λάδι, νηστίσιμη, διαιτητική, υγιεινή και πεντανόστιμη!!!

Το φαγητό αυτό θαρρώ είναι καθαρά Εβρίτικο ή έστω της Ανατολικής Θράκης. Κλασσικό φαγητό του χειμώνα και των Χριστουγέννων το τουρσί στα χωριά μας. Ή θα το λατρέψετε ή δεν θα σας αρέσει! Εμείς το λατρεύουμε και δε μένει ούτε φασολάκι μέχρι το βράδυ! Είναι απλό, θρεπτικό και χορταστικό!!! Τρώγεται και ζεστό και κρύο!

Μια φασολάδα αγαπημένη χωρίς σάλτσα, με λευκό κρασί.

Το μυστικό για την επιτυχία αυτού του πιάτου συνίσταται στο βράσιμο σε χαμηλή φωτιά, το νερό πρέπει ίσα-ίσα που να ανασαλεύει, δεν πρέπει να κοχλάζει έντονα. Ιδανική, για παράδειγμα, θα ήταν μία πήλινη κατσαρόλα. Το ίδιο καλά γίνεται και οποιοδήποτε άλλο είδος (ξηρών) φασολιών. Αρκεί (και αυτό είναι σημαντικό για την επιτυχία του πιάτου) τα ξερά φασόλια να είναι τρέχουσας εσοδείας και όχι παλιά.

Μία σαλάτα που δεν λείπει ποτέ από το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας.

Φασόλια άσπρα σαλάτα.

Ένα γρήγορο συνοδευτικό που έμαθα από τη γιαγιά μου. Συνήθως συνοδεύει χοιρινό. Το προτείνω σε περίπτωση που θέλετε να ξεφύγετε από συνηθισμένο πουρέ ή το ρύζι.

Μια γρήγορη συνταγή γευστική και καλοκαιρινή, είτε ως συνοδευτικό είτε ως κύριο πιάτο.