Στριμωγμένος στη τελευταία σειρά καθισμάτων, στο αεροπλάνο της Austrian airlines, με πλάτη στον τοίχο της τουαλέτας και δίπλα μου το ….. θηλυκό αντίγραφο του Αρτέμη Μάτσα, το πιάτο που μας σερβίρισαν στα 30.000 πόδια θα ήταν, ούτως ή άλλως, μία διέξοδος, μία ευχάριστη νότα.

Τα γεμιστά ζυμαρικά, με συνοδεία ενός αναψυκτικού, ήταν κάτι περισσότερο. Πραγματική γαστριμαργική απόλαυση, απρόσμενη σε αυτό το ύψος (και από τον εθνικό αερομεταφορέα αυτού του λαού).

“Ένα φιλάκι (“Φιλιά σοκολάτας”) είναι λίγο, πολύ λίγο,

δύο φιλάκια (Σοκολατένια φιλιά “Baci di Alassio”) είναι λίγα, τι να πώ...

τρία φιλάκια (“Μπισκότα φιλάκια σοκολάτας”) είναι λίγα, πολύ λίγα,

δώσε μου τέσσερα αν θες να σ’ αγαπώ”

Το θυμάστε τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και το τραγούδι του “Ένα φιλάκι είναι λίγο” ;

Εάν συνεχίσετε, με δική σας ευθύνη, θα ανακαλύψουμε μαζί τη συνταγή από το... “τέταρτο φιλάκι”, τα “Baci di Dama” ή “Φιλιά της Ντάμας”

Το καταπληκτικό κρεμώδες λικέρ που όλοι γνωρίζουμε και μπορούμε πλέον να το φτιάξουμε σπίτι μας.