Μενού Συνταγών 
Κατηγορία Γλυκά Σοκολατένιοι πειρασμοί Mini απολαύσεις: Μικρά tartufi με λευκή σοκολάτα
Κατηγορία Γλυκά Σοκολατένιοι πειρασμοί Mini απολαύσεις: Μικρά tartufi με λευκή σοκολάτα
Κατηγορίες Συνταγών
|
Loading
Mini απολαύσεις: Μικρά tartufi με λευκή σοκολάτα
   ΠεριγραφήΗ λευκή σοκολάτα, είναι αλήθεια, δεν με τρελαίνει. Ποτέ δεν με τρέλαινε. Ίσως είμαι πολύ παραδοσιακός, ίσως πολύ “δογματικός” (πώς να δεχθώ ότι το “σοκολατί” μπορεί να είναι άσπρο ; σε λίγο θα δούμε και Σκανδιναβές με σοκολατένια κορμιά .....), γεγονός είναι ότι με αποτρέπει η έλλειψη εκείνης της ξεχωριστής γεύσης και της υφής που δίνει το κακάο. Έλα όμως που έλαχε στην κόρη μου να πρέπει να πάει στο σχολείο “κάτι από λευκή σοκολάτα” ..... Και που τα “επιχειρήματά” της (και στα δύο μάγουλα, παρακαλώ, ήσαν τόσο μα τόσο πειστικά ..... Εάν ξεπεράσετε τη δική μου επιφυλακτικότητα απέναντι στη λευκή σοκολάτα και δώσετε βάση στην υποδοχή που έτυχαν στη σχολική γιορτή, πρόκειται για ένα “νοστιμότατο” γλυκάκι, “φανταστικές μπαλίτσες” με “μεταξένια γεύση” (είναι, βλέπεις, αυτή η άτιμη η κρέμα γάλακτος .....), έχετε ένα γλυκό που μπορείτε τόσο να χρησιμοποιήσετε σπί σας για τα γιορτινά κεράσματα, όσο και να τα προσφέρετε σαν δώρο, πρωτότυπο και “με τη δική σας υπογραφή”. Μπορείτε να τα φτιάξετε όλα λευκά ή και με σκούρα επικάλυψη, εάν αντικαταστήσετε μένος της λευκής με σοκολάτα γάλακτος. Θέλετε κάτι πιο ενδιαφέρον ; Αναζητήστε το στην αντίθεση μιάς επικάλυψης με πικρό κακάο με την γλυκύτητα της λευκής σοκολάτας στο εσωτερικό τους.....  Τι χρειαζόμαστε:
Στα γρήγορα
Φτιάχνει
40 μικρά tartufi
Πως το κάνουμε:
1. Ξύνουμε τη λευκή σοκολάτα (με ένα μαχαίρι την ξύνουμε σε φλοίδες, εάν έχετε κάποιον κατάλληλο τρίφτη, που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σοκολάτα, κάντε το)
2. και μαζεύουμε τα ξύσματα σε δύο μπολ. (δείτε “βήμα 4”, πιο κάτω)
3. Εάν πάλι δεν θέλετε να παιδευθείτε καθόλου (η λευκή σοκολάτα δεν είναι και ιδιαίτερα σκληρή, θα λιώνει στα χέρια σας), την κόβετε σε μικρά-μικρά κομμάτια, θα λιώσουν και αυτά.
4. Με όποιον τρόπο και αν το κάνετε όμως, φροντίστε να έχετε χωρίσει τη σοκολάτα (όσο είναι ακόμη σε πλάκες είναι πολύ πιο εύκολος ο χωρισμός) σε δύο μέρη. Το ένα θα είναι τα 2/3 της όλης ποσότητας (περίπου 220 γρ) και το άλλο το 1/2 της (110 γρ).
5. Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε τη μία κουταλιά το βούτυρο (γύρω στα 15 γρ).
6. Αυτό, γίνεται σε πολύ χαμηλή φωτιά, για να λιώσει μεν αλλά να μη κάψει το βούτυρο. Το ίδιο και όλη η διαδικασία που ακολουθεί, του ζεστάματος της κρέμας, πρέπει να γίνει πάνω από πολύ χαμηλή φωτιά.
7. Μόλις λιώσει το βούτυρο, του προσθέτουμε τις 8 κουταλιές της κρέμας γάλακτος (δεν ξέρω σε ml, σε βάρος ήταν γύρω στα 80 γρ) και συνεχίζουμε να ζεσταίνουμε.
8. Διατηρώντας την ένταση της εστίας π ο λ ύ (!) χ α μ η λ ή, φέρνουμε την κρέμα σε ελαφρύ βρασμό ίσα-ίσα να δούμε τις πρώτες φουσκάλες να δημιουργούνται στην επιφάνεια (η ποσότητα είναι μικρή, δεν θα πάρει πάνω από 4 με 5 λεπτά με την ένταση στο 3). Όλη αυτή την ώρα, ανακατεύουμε συχνά με ένα ξύλινο κουτάλι, για να μη δημιουργηθεί κρούστα, επιφανειακά (δείτε “Μυστικά” [1]).
9. Σβήνουμε τότε την εστία, αποσύρουμε το κατσαρολάκι (γιατί η εστία θα εξακολουθεί να είναι καυτή) και προσθέτουμε τα ξύσματα από την μεγαλύτερη ποσότητα σοκολάτας (τα 220 γρ).
10. Τα αφήνουμε ένα λεπτό να μαλακώσουν από μόνα τους
11. και κατόπιν τα ανακατεύουμε και πάλι, συνεχώς και με ξύλινο κουτάλι, έως ότου τα σοκολατένια θρύμματα λιώσουν τελείως (δείτε “Μυστικά” [1]). Εάν το θεωρήσουμε απαραίτητο, ξανανεβάζουμε το κατσαρολάκι στη –σβηστή πια– εστία για να βοηθήσουμε να λιώσει εντελώς η σοκολάτα.
12. Εδώ προσέθεσα (και ας προορίζονταν για σχολική γιορτή...) και λίγο λικέρ. Και, μη μπορώντας να αποφασίσω ανάμεσα σε μανταρίνι ή πορτοκάλι, έβαλα...από μία κουταλιά από το καθένα. Σύνολο 2 κουταλιές.
13. Ανακάτεψα να ενσωματωθεί το λικέρ με την ολόλευκη κρέμα (που μου θύμιζε έντονα καραμέλα γάλακτος σε ημίρρευστη μορφή).
14. Αφήνουμε το κατσαρολάκι να χλιαρύνει δυό λεπτά, το σκεπάζουμε με μία μεμβράνη και το βάζουμε στο ψυγείο να ξεκουρασθεί για ένα δίωρο (εάν υπάρχει άνεση χρόνου, και ολόκληρη νύκτα), για να σφίξει καλά η σοκολάτα.
15. Μετά από αυτό το δίωρο, το βγάζουμε από το ψυγείο και αρχίζουμε να παίρνουμε μικρές ποσότητες (με ένα κουταλάκι παίρνουμε μία ποσότητα και με ένα δεύτερο της δίνουμε το σχήμα μπαλίτσας, ή καλύτερα την μορφή του tartufo (δείτε “Μυστικά” [2]).
16. Μπορούμε, βέβαια, να τις να πλάσουμε και με τα χέρια, είναι ευκρινώς πιο σφικτή η κρέμα από εκείνη για τα σκούρα tartufi, και αυτό γιατί είναι σημαντικά λιγότερη η κρέμα γάλακτος.
17. Σε κάθε περίπτωση, το μέγεθος πρέπει να είναι σαν μεγάλα λ ε υ κ ά φουντούκια ή σαν μικρά λ ε υ κ ά καρύδια. (δεν υπάρχουν λευκά φουντούκια και καρύδια, λέτε ; Γιατί, πως υπάρχει λευκή σοκολάτα ; ). Με τις ποσότητες που αναφέρονται, βγήκαν 40 μικρά tartufi των 6 με 8 γραμμαρίων.
18. Κάθε tartufo που ετοιμάζετε, το τοποθετείτε σε ένα ρηχό ταψί ή σε ένα δίσκο, επενδεδυμένα με λαδόκολλα.
19. Είναι ευδιάκριτη η διαφορά μεταξύ εκείνων που έπλασα με τα χέρια (αριστερά στη φωτογραφία) και εκείνων που έγιναν με την βοήθεια των δύο μικρών κουταλιών (στο δεξί μέρος της). Προσωπικά, προτιμώ τα δεύτερα.
20. Έτοιμο και το τελευταίο tartufo ? Βάζουμε τον δίσκο (ή το ταψί) στο ψυγείο και τα αφήνουμε για άλλο ένα δίωρο.
21. Μετά από αυτόν τον χρόνο, ακολούθησε η πιο διασκεδαστική φάση της ετοιμασίας (εκτός, βέβαια, από τη στιγμή που, μπροστά η κόρη μας, πίσω εμείς, πήγαμε καμαρωτοί το κουτί στο σχολείο!!!). Θα περάσουμε ένα-ένα τα tartufi από λιωμένη λευκή σοκολάτα.
22. Σε μπεν μαρί (δείτε “Μυστικά” [3]) λιώνουμε την υπόλοιπη λευκή σοκολάτα (θυμάστε εκείνο το 1/3 (110 γρ.) που ξύσαμε αλλά δεν βάλαμε στην κρέμα;). Για να το βοηθήσω να γίνει πιο ρευστή, για να “περνάνε” εύκολα τα tarufi, προσέθεσα και 2 κουταλιές κρέμας γάλακτος, αλλά αυτό δεν το έλεγε η συνταγή και δεν ξέρω εάν “κοστίζει” σε πήξιμο της επικάλυψης.
23. Με ένα πιρούνι ανασηκώνουμε ένα-ένα τα tartufi και το περνάμε από την λιωμένη λευκή σοκολάτα. Αφήνουμε να στραγγίσει λίγο,
24. και τοποθετούμε το κάθε “”ντυμένο” πια tartufo πίσω στο δίσκο με τη λαδόκολλα. (δείτε “Μυστικά” [2] )
25. Για αλλαγή, μερικά τα πέρασα στη συνέχεια και από πικρό κακάο. Η αντίθεση στη γεύση μου άρεσε πολύ.
26. Τα ξαναβάζουμε στο ψυγείο έως ότου διαπιστώσουμε ότι η λευκή επικάλυψη έχει στεγνώσει και σφίξει. Διατηρούνται εντός ψυγείου.
Σχετικές συνταγέςΣχετικά άρθρα
|
ΣύνδεσηΤη συνταγή προτείνουν:
Ένα βιβλίο 65 αγαπημένων συνταγών, του/της lianaki
|
Λίγα μυστικά ακόμα
[1] Δώστε σημασία στις προφυλάξεις για να μην κάψει η κρέμα γάλακτος. Θα την ζεστάνετε σε πολύ πολύ χαμηλής έντασης εστία, και όταν θα έρθει η ώρα να ενσωματώσετε την σοκολάτα (μόλις δείτε τα πρώτα ίχνη “αναταραχής” στην επιφάνεια), θα τραβήξετε το κατσαρολάκι μακριά από την εστία και, εκεί έξω, θα τη λιώσετε ανακατεύοντας συνεχώς. Εάν κάποια στιγμή χρειασθεί, προς το τέλος, επαναφέρετε το κατσαρολάκι στην εστία, για να διευκολυνθεί το λιώσιμο της σοκολάτας και η ενσωμάτωσή της με την κρέμα γάλακτος. Τώρα πια η εστία δεν θα είναι πολύ καυτή. Εάν η ένταση στο μάτι είναι πιο δυνατή απ’ ότι πρέπει, εκείνο που θα συμβεί είναι να διαχωρισθεί το βούτυρο από τη σοκολατένια κρέμα και εκεί θα έχετε πρόβλημα για να μη πάνε όλα στράφι ...... Αυτά για τους απερίσκεπτους που βιάζονται να τελειώνουν ..(δείτε “Μυστικά [4] , παρακάτω)”.
[2] Για την επικάλυψη, περνάμε το κάθε ένα από τα tartufi από λιωμένη λευκή (σε μπεν μαρί) σοκολάτα με τη βοήθεια ενός μικρού πιρουνιού (ΔΕΝ ΤΟ ΤΡΥΠΑΜΕ !!! έτσι ; το πιρούνι χρησιμεύει για να ρέει και να απομακρύνεται η παραπανίσια σοκολάτα) Αυτή η επικάλυψη, σε συνδυασμό με το ακανόνιστο πλάσιμο που έχουμε κάνει στα σοκολατάκια πριν μπουν ψυγείο, θα τους δώσει μία φόρμα ελαφριά ανώμαλη, ΔΕΝ θέλουμε να μοιάζουν με τέλειες σφαιρικές μπαλίτσες. Αυτή άλλωστε είναι και η πραγματική μορφή του αυθεντικού tartufo, αφού παραπέμπει στα περίφημα μανιτάρια tartufo με την ακανόνιστου σχήματος μορφή (καλά, για το χρώμα ας μη μιλήσουμε, εκεί αποτυγχάνουμε εντελώς.
[3] Η διαδικασία του μπεν μαρί είναι πολύ απλή αλλά έχει και αυτή τους κανόνες της και μπορείτε να τους βρείτε σε ένα σχετικό άρθρο στο site (τα “Σοκολατένια Μυστικά”). Εκείνο που πρέπει να προσέχετε είναι το νερό να μη κοχλάζει ποτέ αλλά να είναι στα όρια του βρασμού, κάνει εξ’ ίσου καλά την δουλειά του, η στάθμη του να μην είναι ποτέ πολύ ψηλά (να φθάνει έως τη μέση περίπου του εσωτερικού δοχείου όπου λιώνει η σοκολάτα) και αυτό το τελευταίο να εφαρμόζει καλά στο εξωτερικό και να παραμένει σταθερό, να μην “επιπλέει”.
Μπορείτε να δείτε πως συμπεριφέρονται τα μόρια του βούτυρου όταν ζεσταίνετε την σοκολάτα (αλλά και τι συμβαίνει όταν πέφτει νερό μέσα της, κατά τη διαδικασία αυτή), σε ένα σχετικό άρθρο, “Νερό στη σοκολάτα ; τι κάνουμε; ”, στο site.
[4] Ακόμη και εάν “την πατήσετε” και διαχωρισθεί το βούτυρο (τα λιπαρά μόρια) από το κακάο της σοκολάτας κατά την ετοιμασία της κρέμας, η καταστροφή δεν είναι ανεπανόρθωτη. Η σοκολάτα, δηλαδή, δεν θα πάει χαμένη.
Έξω από το μάτι (εάν συνεχίσετε να τη ζεσταίνετε, η σοκολάτα θα καεί και τότε τα σοκολατάκια σας θα .....βυθισθούν αύτανδρα, δεν θα μπορούν να επανέλθουν), ανακατεύουμε καλά να ομογενοποιηθεί η σοκολάτα με το βούτυρο που έχει ανέβει στην επιφάνεια.
Μετά από λίγη ώρα στο ψυγείο, η σοκολάτα θα σφίξει και πάλι, αν το βούτυρο δεν θα έχει ομογενοποιηθεί καλά με την κακαένια μάζα. Μικρό το κακό. Ανακατεύουμε και πάλι και θα δούμε το παγωμένο βούτυρο να ενσωματώνεται στη σοκολάτα. Στο τέλος, η κρέμα αυτή πλάθεται και πάλι σε σοκολατάκι και η επικάλυψη της λευκής σοκολάτας θα αναλάβει να καλύψει και την όποια αισθητική “εκτροπή” (από ίχνη παγωμένου βούτυρου). Και η διαφορά στη γεύση θα είναι απειροελάχιστη. Έως και μηδενική.
Και πάλι, όπως και στα α λ η θ ι ν ά σοκολατένια tartufi, οι παραλλαγές μπορούν να είναι ένα σωρό παραλλαγές, ειδικά σε ότι αφορά τα υλικά της επικάλυψης. Πράγματι, λοιπόν, εκτός από την λιωμένη λευκή σοκολάτα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν οτιδήποτε περάσει από το μυαλό σας : Ψιλοτριμμένο καβουρδισμένο αμύγδαλο, φουντούκι, φυστίκι αιγίνης, καρύδα. Μπορείτε να εμπλουτίσετε το μείγμα με περισσότερο και δυνατότερο ποτό (rum, amaretto, cognac), να του προσθέσετε στο μείγμα, ένα κουταλάκι κόκκων στιγμιαίου καφέ να τους ..... “φυτέψετε” στο κέντρο ένα κομμάτι δαμάσκηνο. Και οι παραλλαγές δεν έχουν τέλος.
Θέλετε να κάνετε ακόμη καλύτερη την παρουσίασή τους ; Βάλτε τα σε μικρά χάρτινα φορμάκια (τα βρίσκετε εύκολα σε πολλά σουπερμάρκετ)