Κατηγορία Σούπες Ωδή σ’ ένα παιδί. Που δεν τρώει τραχανά
Κατηγορίες Συνταγών
|
Loading
Ωδή σ’ ένα παιδί. Που δεν τρώει τραχανά
   ΠεριγραφήΉ, αλλιώς, μια “Βελούδινη σούπα τραχανά με τραγανούς κύβους φέτας” σε Βυζαντινό στυλ, με πολύ παρασκήνιο και μηχανοραφίες. “ –Θα σου πω, λοιπόν, μια ιστορία. Και ξέρω πόσο σ’ αρέσουν οι ιστορίες (μα κι αν όχι, ας μην το αναλύσουμε τώρα...)”. Η αρχή δεν προμήνυε καλή συνέχεια. Καθόλου καλή μάλιστα ... “ –Χθες απόγευμα, λοιπόν, σαν πήγα σπίτι ένιωθα αρκετά κουρασμένη. Πέρασα από τον χασάπη και πήρα ένα κοτόπουλο και ετοιμαζόμουν να πάω να φτιάξω μια σουπίτσα. Έφτασα στο σπίτι...είδα τους άνδρες (με είδαν κι αυτοί και με καμάρωσαν) και πέρασε έτσι καμιά ώρα και. Πού μετά...να σηκωθώ...να "πιάσω" κατσαρόλα στα χέρια μου. Που...νύσταζα και αισθανόμουν πολύ κουρασμένη (από τα ξενύχτια της δουλειάς τις προηγούμενες ημέρες). Και λέω... «μωρέ, Παρασκευή είναι αύριο, δεν το κάνω αύριο το κοτόπουλο, με μια σουπίτσα, και να καθίσω να ξεκουραστώ λίγο σήμερα και να μην μπλέξω με την κουζίνα ;» Αλλά τί να ’φτιαχνα ; Τί να ’φτιαχνα να μας ζέσταινε λίγο... μα να ’ταν και θρεπτικό ; ” Σαν να “ισιώνει” τώρα, αλλά ομολογώ ότι εξακολουθώ να μη καταλαβαίνω ... )“ –Και τότε το μυαλό μου πήγε στον τραχανά. Που εγώ προσωπικά μ’ αυτόν και τις χυλοπίτες "μεγάλωσα" (ενώ ο Παρασκευάς, ο άνδρας μου, με το πληγούρι...). Έλα όμως που δεν τον τρώει ο Στέλιος..... Απ’ τα ελάχιστα πράγματα που δεν τρώει. Παίρνει μια κουταλιά...τόσο βαριεστημένα...και μοιάζει η έκφραση στο πρόσωπό του σαν αυτή που ΄χει σαν του λέω να φτιάξει το δωμάτιό του...” “ –Παίρνω, λοιπόν, μια κατσαρόλα...και τον ετοιμάζω. Δέκα λεπτά..."πήρε" να γίνει. Ακριβώς δέκα λεπτά. Είχα και ξινό τραχανά απ΄ το χωριό. Άσε...άλλη γεύση, άλλο πράγμα. Ο μικρός γυρνούσε στην κουζίνα και έτρωγε τα καρότα που του ’χα καθαρίσει. Με ρώτησε τί ετοίμαζα. Του ’πα (τάχα μου...) να βγάλει το φρέσκο β ο ύ τ υ ρ ο απ’ το ψυγείο... τάχα ότι θα το χρειαστώ –σιγά μην έβαζα στον τραχανά βούτυρο... σιγά… αγνό παρθένο θα ’βαζα). Ο μικρός συνέχιζε να τρώει τα καρότα του και ξεφύλλιζε ένα καινούριο βιβλίο που του ’χα πάρει. Δεν με πολυκοίταζε... και εγώ "έπαιζα" ελεύθερη. Έκανα, λοιπόν, "τα δικά μου" (τον τραχανά όπως ξέρω... δηλαδή). Εν συνεχεία του είπα αν μπορεί να μου βγάλει και το π ε κ ο ρ ί ν ο και τη φέτα απ΄ το ψυγείο. Με ρώτησε τότε τί φτιάχνω. Και του είπα...πώς ήταν...έκπληξη...” “ –Και ποιά έκπληξη” μου λέει... “ –έχει τραχανά μέσα της ; Αυτό δεν είναι έκπληξη... κ α τ α δ ί κ η σκέτη, είναι. Εγώ δεν θα φάω...να το ξέρεις...” “ –Εντάξει, Στελάκο, εγώ θα φτιάξω τη συνταγή του ggr και εσύ μην τον τρως. Εσύ χάνεις” “–Του κύριου που ανεβάζει συνταγές στο site που μπαίνεις είναι ο τραχανάς ; Και γιατί δεν μου το ΄πες ; Ίσως να δοκιμάσω λίγο. Μα λίγο... Και αν δεν μου αρέσει, δεν θα φάω"... “(–μωρέ θα φας και θα πεις κι ένα τραγούδι...)” “ –Ε, λοιπόν, σε πληροφορώ...ότι όχι μόνο έφαγε...ότι όχι μόνο ήταν “ο πιο Ω Ρ Α Ι Ο Σ τραχανάς που ’χει φάει μέχρι τώρα”, αλλά μου ’πε να σου δώσω και πολλά πιρουνάκια... και πολλά συγχαρητήρια και να σου ζητήσω να μου δώσεις και άλλες τέτοιες συνταγές. Α, και να με μάθεις και εμένα μερικά πράγματα !!! ” “ –Είδες ; Άκουσες ; Ακούω να λες...ακούω... Και τί έκανα ; Τον παραμύθιασα απλώς ότι έβαλα β ο ύ τ υ ρ ο και π ε κ ο ρ ί ν ο... ” Και εμένα η ιστορία μου άνοιξε την όρεξη για τραχανά ..... Για ένα τραχανά, όμως, διαφορετικό, ξεχωριστό, που να αξίζει τα καλά λόγια του μικρού της φίλης μας. Που, βέβαια, δεν τον λένε Στέλιο, αλλά είμαι σίγουρος ότι η μαμά του θα ήθελε να προστατέψει την ανωνυμία του.  Τι χρειαζόμαστε:
Στα γρήγορα
Σερβίρει
4 άτομα (εάν δεν υπάρξει ΕΝΑΣ νικητής που θα τον φάει όλον !!!)
Πως το κάνουμε:
1. Ετοιμάζουμε τον τραχανά : Εδώ δεν υπάρχουν μυστικά. Σε μια μέτρια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το νερό (ή το ζωμό), σε δυνατή φωτιά και, όταν φθάσει στο σημείο να πάρει βράση, χαμηλώνουμε αμέσως την ένταση του ματιού (στο μέτριο).
2. Ρίχνουμε τον τραχανά (προσέχουμε γιατί φουσκώνει και «αφρίζει») και σιγοβράζουμε (δείτε “Μυστικά” [1]),
3. ανακατεύοντας διαρκώς για να μη κολλήσει στον πάτο αλλά και για να μη σβολιάσει. Θα βράσουμε τον τραχανά για 2 λεπτά περισσότερο από τον αναγραφόμενο στη συσκευασία χρόνο (αν τώρα έχουμε χύμα τραχανά, υπολογίζουμε ότι σε γενικές γραμμές ο ξινός μαγειρεύεται συνήθως σε 10, άντε 12, λεπτά). Η “υπέρβαση” του χρόνου γίνεται επειδή ο τραχανάς πρέπει να μαλακώσει και να φουσκώσει καλά, για να πολτοποιηθεί εύκολα στη συνέχεια.
4. Εάν χρειασθεί, προσθέτουμε ακόμη ζωμό (ή νερό), το οποίο διατηρούμε παραδίπλα ζεστό.
5. Με τη βοήθεια ενός mixer βυθίσεως τον πολτοποιούμε, μαζί με το ελαιόλαδο, μέχρι να πάρουμε ένα λείο μείγμα. Εάν δεν υπάρχει mixer βυθίσεως, περνούμε το περιεχόμενο της κατσαρόλας από το blender και τον χτυπάμε, πάντα μαζί με το ελαιόλαδο, για περίπου 1 λεπτό, στοχεύοντας πάντα στο λείο μείγμα. Εάν δεν χωράει όλη η ποσότητα στο blender, την πολτοποιούμε σε δύο δόσεις, βάζοντας το μισό λάδι σε κάθε δόση.
6. Τον αφήνουμε κατά μέρος, διατηρώντας τον ζεστό (το να ξαναβάλουμε το κατσαρολάκι με τον τραχανά μέσα πάνω στην σβηστή αλλά πάντα ζεστή εστία, είναι μία καλή λύση)
7. Θα ετοιμάσουμε τώρα τους κύβους φέτας : (δείτε “Μυστικά” [2]) Θα ετοιμάσουμε πρώτα τα σκεύη που θα χρειασθούμε. Θα χρειασθούμε ένα μπολ με κρύο νερό, ένα πιάτο με το μισό από το αλεύρι, και ένα αντικολλητικό τηγάνι στο οποίο ζεσταίνουμε 2 κουτ. σούπας ελαιόλαδο, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Έτοιμοι ; ξεκινούμε ..... Ρίχνουμε ό λ α μ α ζ ί τα κυβάκια φέτας στο μπολ με το κρύο νερό.
8. Με μια τρυπητή κουτάλα τα βγάζουμε αμέσως, αφήνοντας να στραγγίξει το νερό από τις τρύπες της κουτάλας.
9. Ακουμπούμε την τρυπητή κουτάλα σε ένα άλλο πιάτο και, πιάνοντας ένα ένα τα κυβάκια της φέτας, τα τινάζουμε ελαφρά και τα ρίχνουμε στο πιάτο με το αλεύρι.
10. Τα ανακατεύουμε απαλά με τα χέρια μας. Αφού τα βάλουμε όλα, ρίχνουμε από πάνω τους και το υπόλοιπο αλεύρι και τα ξαναγυρίζουμε να αλευρωθούν καλά. (δείτε “Μυστικά” [3])
11. Τα τινάζουμε, παίρνουμε μικρές δόσεις, τα ρίχνουμε στο τηγάνι με το καυτό λάδι και τα τηγανίζουμε για 1 - 2 λεπτά,
12. γυρίζοντάς τα με ξύλινη κουτάλα, ώστε να ροδίζουν ομοιόμορφα από όλες τις πλευρές. Τα στραγγίζουμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας και επαναλαμβάνουμε και με τα υπόλοιπα τη διαδικασία, μέχρι να τελειώσει το τυρί.
13. Σερβίρουμε την βελουτέ μας σούπα σε βαθιά πιάτα και βάζουμε από μερικά κυβάκια στο κέντρο της σούπας, την τελευταία στιγμή πριν από το σερβίρισμα, για να παραμείνουν τραγανά.
14. Πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένο (αυστηρά) πιπέρι και σερβίρουμε με φρυγανισμένο ψωμί.
15. Επιτρέψτε μου να δείξω με φωτογραφίες πόσο απλό, γρήγορο και εύκολο είναι να ετοιμάσει κανείς με τα μέρη εκείνα του κοτόπουλου που πετιούνται (πέραν του ότι είναι ανθυγιεινά), έναν εξαιρετικό ζωμό που θα μετατρέψει την απλή σούπα τραχανά σε ένα πραγματικά gourmet πιάτο. Εκεί είναι η διαφορά. Βάλτε λοιπόν τα κόκκαλα και τις πέτσες του κοτόπουλου, μαζί με λίγα λαχανικά που σας βρίσκονται (καροτάκι, κρεμμυδάκι, σέλινο, κανένα πράσο, ό,τι “σκυλοβαριέται” ξεχασμένο στα συρτάρια του ψυγείου σας.
16. Προσθέστε νερό, αρκετό νερό, να τα καλύπτει και να ανέβει ακόμη περισσότερο, με τον βρασμό θα μειωθεί αρκετά, εσείς όμως θέλετε στο τέλος να πάρετε αρκετό ζωμό. Μπορείτε σε όλη τη διάρκεια του βρασμού, εάν δείτε ότι λιγοστεύουν τα υγρά, να προσθέσετε και άλλα.
17. Βράζοντας, το κρέας θα αρχίσει να αφρίζει. Με μία τρυπητή κουτάλα αφαιρείτε τον αφρό και αφήνοντας στην κατσαρόλα καθαρό, διαυγή αφρό. Ολοκληρώνετε τον βρασμό, σύμφωνα με τις οδηγίες που υπάρχουν στο site και στο τέλος έχετε ένα θρεπτικότατο ζωμό φτιαγμενο, κυριολεκτικά, από το τίποτα .....
Σχετικές συνταγέςΣχετικές οδηγίες βήμα βήμα
|
Σύνδεση |
Λίγα μυστικά ακόμα
Είναι μια συνταγή της Νένας Ισμυρνόγλου, για την ηλεκτρονικής έκδοση της “Καθημερινής”.
[1] Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα μυστικό ... Οι αναλογίες νερού – τραχανά δεν είναι αυτές της πηκτής σούπας τραχανά (1 φλυτζάνι τραχανάς, 3 (ή και 4) φλυτζάνια νερό) αλλά .... 1:7 !!! Εδώ το νερό είναι αρκετά περισσότερο, πράγμα που εξηγείται τόσο από τον επιπλέον χρόνο βρασμού, όσο και από την πολτοποίησή του, που χρειάζεται το περισσότερο νερό για να παραμείνει σούπα (βελουτέ, αλλά πάντα σούπα) και να μη γίνει μία σφικτή μάζα ο τραχανάς)
[2] Η διαδικασία με τους κύβους φέτας μπορεί (και είναι προτιμότερο) να γίνει κατά τη διάρκεια που βράζουμε τον τραχανά. Έτσι δεν θα υπάρξει καθυστέρηση, δεν θα κρυώσει καθόλου ο έτοιμος τραχανάς, και τα σερβιρισμένα πιάτα θα είναι στην ιδανική θερμοκρασία.
[3] Όσο και να στραγγίσουν τα κυβάκια που βγάζουμε με την τρυπητή κουτάλα, έχω την εντύπωση ότι εάν τα ρίξουμε όλα μαζί στο αλεύρι, θα το βρέξουν, θα λασπιάσει, και δύσκολα θα μπορέσουμε να τα αλευρώσουμε καλά. Για τον λόγο αυτό αντικατέστησα αυτόν τον τρόπο, που πρότεινε η πρωτότυπη συνταγή με τον λίγο πιο “μπελαλίδικο” (αλλά πάντα εύκολο και απλό) του να ρίχνω ένα ένα τα κυβάκια στο αλεύρι, και “κράτησα” και λίγο αλεύρι για να τους το ρίξω στο τέλος και από πάνω. Εσείς κάντε ότι νομίζετε. Δικό σας είναι το παιδί που πάτε να “παραμυθιάσετε”..... (λέμε τώρα)
[3] Η πρωτότυπη συνταγή ήθελε τον ζωμό φτιαγμένο με “βιολογικούς κύβους” λαχανικών. Πιστεύω ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με ένα σπιτικό ζωμό, φτιαγμένο από τα χέρια σας. Τώρα, εάν θα είναι ζωμός λαχανικών , από κοτόπουλο , ή από κρέας, ακόμη και από σπιτικού κύβους , μικρή σημασία έχει.
Την επόμενη φορά που θα την φτιάξουμε την σούπα (γιατί θα την ξανακάνουμε, είναι μακρύς ο χειμώνας ...) θα πολτοποιήσω τον μισό από τον τραχανά και τον άλλο μισό θα τον αφήσω ατόφιο. Πιστεύω ότι έτσι θα μου αρέσει περισσότερο. Είναι πολύ ωραία η βελούδινη υφή της σούπας, αλλά είναι ωραίο να νοιώθεις και τον τραχανά στο στόμα ...
Δείτε στις εικόνες 15 έως 17 πως μόνο με την πέτσα και τα κόκκαλα (το καράβι) ενός κοτόπουλου (που να είχατε και κότα ...), μπορείτε εύκολα και γρήγορα να φτιάξετε έναν εξαιρετικό σπιτικό ζωμό. Που με τη σειρά του θα μετατρέψει μία απλή σούπα τραχανά σε ένα πεντανόστιμο πιάτο (όσο για θρεπτικό ..... )